ویروس کرونااین روزها با بیماری جدیدی به نام کووید-19 روبرو شده‌ایم که بر اثر انتشار ویروس کرونا در جامعه و ابتلای افراد به این ویروس خطرناک به وجود آمده است؛ ویروسی بسیار مسری که یک اپیدمی بزرگ جهانی را پدید آورده است.

در این مقاله همه چیزهایی که لازم است در مورد کووید-19 بدانید را برایتان گردآوری کرده‌ایم.

پس اگر می‌خواهید این ویروس را بشناسید، روش‌های پیشگیری از آن را بدانید، با علائم و عوارض آن آشنا شوید و از نحوه درمان کرونا آگاهی یابید، حتماً این مقاله را تا انتها بخوانید.

در انتهای مقاله پاسخ‌گوی سؤالات شما عزیزان خواهیم بود.

ویروس کرونا چیست؟

کرونا نام علمی یک خانواده از ویروس‌ها است که در بدن انسان و حیوان ایجاد بیماری می‎کنند. تاکنون گونه‌های متعددی از این ویروس شناخته شده‎اند. ویروس جدیدی که به نام کرونا شناخته می‎شود یکی عضو جدید این خانواده است که برای اولین بار در سال 2019 و در شهر ووهان چین دیده شد و از این رو نام بیماری آن را کووید-19 گذاشتند.

کروناویروس‌ها برای اولین بار در سال 1960 شناخته شدند. بسیاری از سرماخوردگی‌های معمولی هم حاصل ابتلا فرد به این نوع ویروس‌ها هستند.

کرونا از نظر لغوی به معنای تاج است و علت نام‌گذاری این خانواده به کرونا شکل تاج مانند این ویروس‌ها است. برخی کرونا ویروس را ویروس تاجدار هم می‎گویند.

ویروس کرونا چیست

خانواده کرونا ویروس بعد از خانواده راینوویروس بزرگ‌ترین عامل ایجاد سرماخوردگی‌های معمولی در انسان هستند. این ویروس‌ها گاهی تکامل می‌یابند و بیماری‌های شدیدتری را ایجاد می‎کنند.

این خانواده تاکنون سه نوع ویروس کشنده داشته است. اولین مورد ویروس سارس (سندروم حاد تنفسی) بود که در سال‌های 2002 تا 2003 باعث مرگ حدود 800 نفر شد. بیشتر کشته‌شدگان این بیماری در کشور چین بودند. مورد دوم ویروس مِرس (MERS) نام دارد. این ویروس که بیشتر در کشورهای خاورمیانه (به‌ویژه عربستان سعودی) دیده شد بسیار کشنده بود و از هر سه نفر بیمار، یکی را به کام مرگ می‎کشاند. بررسی‌ها حاکی از انتقال این ویروس از طریق شتر به انسان بود. در ایران 6 نفر به این بیماری مبتلا شدند که از بین آن‌ها 2 نفر فوت شد. ویروس مرس برخلاف کرونا ویروس جدید، قابلیت سرایت بالایی نداشت و خیلی زود کنترل شد. ویروس سوم هم همین کرونا ویروس جدید است که از سال 2019 و با منشأ احتمالی خفاش به انسان منتقل و دنیا را در برگرفت. در ادامه این مطلب منظور ما از کرونا این ویروس تازه کشف‌شده است.

کووید-19 چیست؟

در دسامبر سال 2019 سازمان بهداشت جهانی در جریان ویروس جدیدی قرار گرفت که در ووهان چین شیوع پیدا کرده بود. شخص مبتلا به این بیماری دچار عفونت‌های حاد تنفسی می‎شد و در برخی موارد جان خود را از دست می‌داد.

تحقیقات اولیه نشان داد این بیماری بر اثر ویروسی جدید از خانواده کرونا ایجاد می‎شود. از این رو  این بیماری به بیماری کرونا 2019 یا کووید-19 (Coronavirus Disease 2019) نام‌گذاری شد.

به عنوان یک توضیح اولیه، منشأ این ویروس خفاش معرفی شد که بعد بیان داشتند احتمالاً از یک جانور به نام پانگولین به انسان منتقل شده و این بیماری خطرناک را ایجاد کرده است.

تاریخچه بیماری کرونا

در دسامبر 2019 (دی ماه 1398) ، پزشکان در شهر ووهان چین با بیمارانی روبرو شدند که با وجود سینه‌پهلو، به داروهای معمول پاسخ نمی‌دادند و بعضاً دچار مرگ می‎شدند. پس از بررسی‌های اولیه تصمیم بر این شد تا سازمان بهداشت جهانی در جریان این ویروس جدید احتمالی قرار گیرد.

بیشتر از دو سوم افرادی که در ابتدا به این ویروس آلوده شده بودند، کسانی بودند که با بازار عمده‌فروشی غذاهای دریایی هوانان (که حیوانات زنده را هم می‎فروشند) ارتباط داشتند. به تدریج این ویروس در کشورهای دیگر هم مشاهده شد. یکی از دلایل ورود ویروس به کشورهای دیگر، هم‌زمان شدن انتشار ویروس با عید  چینی‌ها بود که هم جهانگرد زیادی را به خود جذب می‎کرد و هم خود چینی‌ها از سراسر جهان برای دیدن خانواده آمده و برگشته بودند.

زمانی که تعداد مبتلایان از ده هزار نفر عبور کرد سازمان بهداشت جهانی این بیماری را به کووید-19 نام‌گذاری کرد.

علائم این بیماری در ابتدای ابتلا بسیار شبیه سرماخوردگی‌های معمولی (عطسه، آبریزش بینی، گلودرد و تب) بود اما به تدریج سرفه‌های خشک و تنگی نفس هم به آن‌ها اضافه می‌شد و در موارد حاد باعث از کار افتادن ریه‌ها و مرگ بیمار می‎شد.

از همان ابتدای کشف این بیماری، شایعاتی مبنی بر مشاهده بیماری در ایران نیز منتشر شد. شایعاتی که در 29 بهمن 1398 و پس از فوت 2 بیمار با عوارض تنفسی در بیمارستان کامکار قم شدت گرفت. در تاریخ 30 بهمن اولین موارد کرونا به‌طور رسمی در قم اثبات شد. چند روز بعد وزیر بهداشت از فوت بازرگانی در قم خبر داد که سفرهایی به چین داشته است.

کشور ایران جز اولین کشورها بعد از چین بود که با این ویروس روبرو شد و بسیاری از کشور‌ها نیز از طریق ارتباطات با ایران به آن مبتلا شدند.

 تا روز نهم اسفند، کشورهای کانادا، لبنان، امارات، بحرین، کویت، افغانستان، عراق، عمان، پاکستان، گرجستان، چین، استونی، نیوزلند، بلاروس، بریتانیا و آذربایجان، یعنی 16 کشور، اعلام کردند که افرادی مبتلا به کروناویروس را شناسایی کرده‌اند که از مبدأ ایران به آن کشورها آمده‌اند.

به تدریج ویروس کرونا در سراسر جهان منتشر شد. عملکرد این ویروس در کشورهای مختلف بسیار متفاوت بود، به‌گونه‌ای که در برخی کشورها هم ابتلای بالایی داشت و هم مرگ بالا (مانند ایتالیا)، در برخی کشورها علی‌رغم ابتلای زیاد بیماران موارد مرگ زیادی گزارش نشد (مانند روسیه) و در برخی کشورها هم مانند ژاپن، با وجود همسایگی با چین، حتی ابتلای زیادی هم دیده نشد.

از همان ابتدای انتشار خبر شیوع بیماری در ایران، پیام‌های گسترده‌ای از سوی رسانه‌های رسمی و غیررسمی منتشر شد که مردم را به قرنطینه خانگی و عدم خروج از منزل تشویق می‎کرد. از مهم‌ترین دلایل این امر، موفقیت کشور چین در مهار ویروس با استفاده از قرنطینه شهر ووهان بود. این پیام‌ها در نوروز 1399 به اوج خود رسید و بسیاری از افراد نوروز 99 را در خانه گذراندند و دیدوبازدیدها و سفرهای نوروزی را انجام ندادند. حتی بسیاری از مردم خانه‌تکانی هم نکردند. یکی از دلایل موفقیت در متقاعدسازی مردم به خانه‌نشینی، وعده‌های غیررسمی برای مهار ویروس در صورت دو هفته قرنطینه کشور بود. وعده‌ای که در ابتدا و تا چندهفته‌ای تحقق یافت. اما با خسته شدن مردم از قرنطینه‌های خانگی، شروع دوباره سفرها و بازگشایی کسب‌وکارها، کرونا مجدداً طغیان کرد و شهرهای زیادی را به وضعیت هشدار یا قرمز برد.

(این بخش به‌محض کسب اطلاعات جدید به روز خواهد شد)

علائم بیماری کرونا

کووید-19، به عنوان یک بیماری ویروسی، رفتار بسیار متفاوتی در بیماران مختلف از خود بروز می‎دهد و این علائم به تدریج و با گذشت زمان تغییر هم می‎کند و علائم جدیدی در کنار علائم قبلی به عنوان نشانه‌های بیماری کرونا  معرفی می‎شوند.

علائم کرونا

طبق آخرین تحقیقات، حدود 40 از درصد از مبتلایان به بیماری، هیچ نوع علامتی ندارند، این دسته از مبتلایان بدون این‌که از بیماری خودآگاه باشند، دوران ابتلای خود به ویروس را می‎گذرانند. برخی تحقیقات تأکید دارند که این دسته از افراد هم با وجود نداشتن هیچ علامتی، می‎توانند باعث ابتلای دیگران به ویروس شوند و به عنوان یک حامل و ناقل ویروس عمل نمایند.

به جز تست کرونا هیچ راه شناختی برای تشخیص ابتلای این افراد وجود ندارد و از این رو در کشورهایی نظیر کشور ما که تست کرونا هم قیمت بالایی دارد و هم برای دادن تست نیاز به داشتن علامت است این گونه افراد ناشناخته مانده و بدون گذراندن دوران قرنطینه در جامعه رفت‌وآمد خواهند داشت.

در حدود 40 درصد دیگر از مبتلایان، گرچه بیمار دارای علامت است اما این علائم بسیار خفیف و در حد سرماخوردگی‌های معمولی است. البته بخشی از این گروه هم به جای داشتن علائم تنفسی، دچار مشکلات گوارشی می‎شوند.

از هر 6 نفر مبتلا به ویروس کرونا یک نفر نیاز به بستری در بیمارستان دارد (کمتر از بیست درصد). بیماران کووید-19 در صورتی که علائمی نظیر تنگی نفس شدید، سرفه‌های متعدد، کاهش هوشیاری، نبود توانایی در حفظ هوشیاری و تب و لرز شدید شدند می‎بایست سریعاً به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی مراجعه نمایند. در ادامه هر یک از علائم بیماری را برایتان تشریح خواهیم کرد.

  • دوران پنهان بیماری

با توجه به گذشت زمان از لحظه ابتلا تا لحظه بروز علائم و همین‌طور تعدد راه‌های ابتلا، شناخت زمان دقیق ابتلا آسان نیست و به همین دلیل عدد دقیقی برای تعداد روزهای پنهان بیماری وجود ندارد. اما آنچه در تحقیقات نشان داده شده است، احتمالاً این عدد بین 2 تا 14 روز متغیر است. در بیشتر موارد علائم بیماری حدود 4 روز بعد از ورود ویروس به بدن شما نشان داده می‎شود.

در دوران پنهان بیماری و به‌ویژه در ساعات و روزهای اول، ممکن است تست‌های کرونا هم نتیجه دقیقی نداشته باشند و نتیجه تست شما منفی شود. برخی معتقدند که در این مدت هم امکان انتقال بیماری از فرد مبتلا به دیگران وجود دارد.

  • علائم اولیه و خفیف

علائم اولیه و خفیف بیماری بیشتر شبیه علائم سرماخوردگی است. در صورتی که این علائم را دارید نیازی نیست که به بیمارستان بروید. در این شرایط مهم‌ترین کار شما قرنطینه کردن خود و دوری از دیگران و در گام بعدی پیگیری درمان در منزل است.

تب: از اولین علائم بیماری کرونا داشتن تب بالاست. البته بسیاری از مبتلایان به کووید-19 تب ندارند اما همچنان تب به عنوان شایع‌ترین نشانه این بیماری شناخته می‎شود. در صورتی که تب شما خیلی بالا باشد می‎بایست حتماً به مراکز درمانی مراجعه کنید اما اگر تب خفیف داشته باشید (بدون علائم دیگر) نیازی به مراجعه به بیمارستان نیست.

بدن‌درد: بسیاری از بیماران کرونایی، دردهای عضلانی و استخوانی را تجربه کرده‌اند.

مشکلات گوارشی (اسهال، دل‌پیچه و …): موارد جدیدی از بیماری کرونا شناسایی شده‌اند که بیمار دارای مشکلات تنفسی خاصی نبوده است و تنها دچار مشکلات گوارشی مانند اسهال شده است. مشکلی که در ارتباط با این گونه بیماران وجود دارد این است که با توجه به قابل تحمل بودن این عوارض از مراجعه به پزشک خودداری می‎کنند و ارتباط خود با دیگران را هم قطع نمی‌کنند. از این رو این‌گونه بیماران نقش زیادی در انتشار بیماری در جامعه دارند. در صورتی که چنین عارضه‌ای دارید خبر خوب این است که برخی تحقیقات نشان داده که در صورتی که کووید-19 با علائم گوارشی شروع شود به‌طورمعمول به مراحل حاد نمی‌رسد و تقریباً خطر مرگ وجود ندارد.

  • علائم شدید

برخی از عوارض بیماری کرونا به عنوان نشانه‌های حاد شناخته می‎شوند که نیازمند مراقبت یا بستری در بیمارستان و مراکز درمانی است. ازجمله این علائم می‎توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تنگی نفس و سرفه‌های پیاپی: در صورتی که سرفه‌های خشک متعددی دارید و دچار تنگی نفس شده‌اید حتماً به بیمارستان‌های مربوط به کرونا مراجعه کنید.
  • کاهش هوشیاری و عدم توانایی در حفظ هوشیاری: در صورتی که سطح هوشیاری فرد پایین آمده باشد و یا نتواند برای مدت‌زمانی در حالت هوشیاری بماند باید به مراکز درمانی مراجعه کند.
  • بدن‌درد شدید: در صورتی که درد شدیدی دارید حتماً از مراکز درمانی کمک بخواهید.

کرونا در مقابل آنفلوانزا

علائم کرونا، دست‌کم در ابتدای بروز علائم، بسیار شبیه آنفلوانزا است. ازجمله علائم آنفلوانزا می‎توان به سرفه، عطسه، گلودرد، آبریزش بینی چرکی، تب، لرز و بدن‌درد اشاره کرد. خستگی و سردرد هم از دیگر علائم این بیماری است.

ویژگی‌های ویروس کرونا

همان‌طور که ذکر شد ویروس‌های خطرناک دیگری در جهان شیوع پیدا کرده‌اند، اما چرا کووید-19 این‌قدر شیوع گسترده‌ای پیدا کرده و این تعداد مرگ را رقم زده است؟ برای پاسخ به این سؤال باید ویژگی‌های خاص این ویروس را تشریح کنیم. ویژگی‌هایی موذیانه و مرگ‌آور. با ما همراه باشید.

– قدرت سرایت بالا: این ویروس در مقایسه با ویروس‌های دیگر قدرت سرایت بسیار بالایی دارد. برخی بیماری‌ها مانند HIV راه‌های انتشار بسیار محدودی دارند که با کمی دقت قابل کنترل و مهار کردن است. در بسیاری از بیماری‌ها، فرد تنها از طریق تماس نزدیک با فرد مبتلا و یا استفاده از وسایل کاملاً شخصی بیمار مانند لیوان، مسواک و … دچار بیماری می‎شود. اما در برخی بیماری‌ها نیز ویروس یا باکتری راه‌های خلاقانه‌ای برای انتشار دارد.

ویروس کرونا از آن دسته ویروس‌ها است که سرایت ویروس از بیمار به فرد سالم به سادگی صورت می‎پذیرد. این ویروس از راه‌های مختلفی منتشر می‎شود.

– انتقال از طریق عطسه و سرفه بیمار: عطسه و سرفه گرچه برای بیمار مفید هستند و ازجمله قابلیت‌های دفاعی بدن به شمار می‎روند اما نقش زیادی در انتشار ویروس کرونا به اطراف دارند. سرفه و به‌ویژه عطسه، نیروی زیادی به ویروس‌های کرونا می‎دهد تا در فضا پرتاب شوند و فاصله‌های دور از بیمار را هم آلوده کنند. از این رو اگر بیمار هستید حتماً برای عطسه و سرفه از دستمال کاغذی یا آستین خود استفاده کنید و جلوی دهانتان را بگیرید. استفاده از ماسک هم برای بیماران بسیار ضروری است.

– انتقال از طریق ارتباط نزدیک با بیمار: گاهی بیمار کرونا عطسه و سرفه نمی‌کند اما این بیماری می‌تواند از طریق قطرک‌هایی که بازدم از دهان و بینی فرد مبتلا به کووید-19 به اطراف پخش می‌شود، به دیگران نیز سرایت کند. از این رو ممکن است متوجه بیماری فرد نزدیکمان نشویم اما از طریق او به این بیماری مبتلا شویم.

– لمس سطح آلوده: ویروس کرونا مدت‌زمان زیادی نسبت به ویروس‌های دیگر در محیط بیرون از بدن زنده می‎ماند و از این رو در صورتی که قطرک‌های بازدم و یا عطسه و سرفه روی سطوح مانده باشد، با لمس این سطوح، دسته‌ای ما آلوده خواهد شد و در صورتی که پس از آن به‌صورت خود دست بزنیم ویروس از طریق دهان، بینی یا چشم  می‌تواند وارد بدن شود و ما را آلوده کند.

– توانایی بالا در تکامل: هنوز زمان زیادی از کشف کووید-19 نگذشته است، اما در همین چند ماه، این ویروس بارها تغییر رفتار داده است و به قول برخی دانشمندان جهش یافته است. این ویژگی جهش یافتگی و تغییر پیدا کردن ویروس باعث می‎شود تا کنترل آن سخت شود و یک درمان مشابه نتایج مختلفی در پی داشته باشد. البته بسیاری از این تغییر رفتارها در ویروس به علت عدم شناسایی کامل مکانیسم‌های بیماری‌زایی ویروس است. بنابراین با گذشت زمان و افزایش اطلاعات توانایی کنترل بیماری افزایش خواهد یافت.

– عمر طولانی در محیط: ویروس‌ها ویژگی‌های حیاتی خاص خود را دارند. ویروس‌ها در خارج از بدن جانداران مانند اشیا و غیرجانداران است و فعالیت حیاتی خاصی ندارد اما با ورود به بدن جانداران و در صورت فراهم بودن شرایط، شروع به فعالیت‌های تولید مثل و تخریب بدن میزبان می‎نماید. از این رو اگر ویروس‌ها مدت زیادی در محیط بیرون باشند از بین می‎روند. اما متأسفانه تحقیقات نشان داده است که ویروس کرونا نسبت به سایر ویروس‌ها در محیط بیرون هم مقاومت بالایی دارند و بر روی برخی سطوح و در صورت فراهم بودن شرایط تا چندین روز هم زنده می‎ماند. با توجه به این که یک بیمار ممکن است در طی دوران بیماری در مناطق مختلفی تردد نماید، از این رو ممکن است که مکان‌های بسیاری به ویروس آلوده شود. از این رو باید از دست زدن به اشیا و اطراف تا حد امکان بپرهیزیم و دسته‌ای خود را هم به‌صورت مکرر بشوییم یا ضدعفونی نماییم.

– وزن زیاد: همه چیزهایی که تا اینجا از ویژگی‌های ویروس گفتیم، ترس‌آور بود. حالا می‌خواهیم یکی از ضعف‌های ویروس را هم بیان کنیم. وزن زیاد یکی از ضعف‌های ویروس است که اگر این ضعف هم نبود اوضاع جامعه انسانی خیلی بدتر از وضعیت کنونی بود. وزن زیاد ویروس باعث می‎شود فاصله‌ای که می‎تواند در هوا طی کند محدود باشد. در واقع طبق تحقیقات ویروس در هوای پایدار حداکثر یک متر حرکت می‎کند و سپس به روی زمین می‎افتد. از این رو حفظ فاصله یک و نیم متری از افرادی که عطسه و سرفه ندارند می‎تواند خیالمان را از بابت ویروس راحت کند. اما توجه به موارد زیر را جدی می‌کند:

o کثیفی کف زمین: وزن زیاد ویروس کرونا باعث می‎شود تا خیلی سریع روی زمین بیفتد. این موضوع باعث می‎شود تا کف زمین و به تبع آن کف کفش‌های ما بسیار آلوده و خطرناک باشند. پس شدیداً مراقب کفش‌های خود باشید. خانواده‌هایی که قبلاً عادت داشتند با کفش وارد منزل شوند، این عادت خطرناک را کنار بگذارند. همان جلوی در، کفش خود را دربیاورید و کفش یا دمپایی خانگی به پا کنید.

 o خطرناک بودن استفاده از کولر، پنکه و …: هر وسیله‌ای که باعث شود هوا به جریان واداشته شود می‎تواند ویروس کرونا را سوار بر باد کرده و در محیط به حرکت درآورد. هر چه وزش باد بیشتر باشد ویروس کرونا مسافت بیشتری را طی خواهد کرد. پس اگر در محیطی هستید که مجبور به استفاده از این گونه وسایل هستید، ماسک خود را درنیاورید و به هیچ وجه احساس امان از ویروس نداشته باشید، حتی با حفظ فاصله اجتماعی.

– مرگ با حرارت: ویروس کرونا متأسفانه به سرما حساسیتی ندارد و در دماهای بسیار پایین و حتی انجماد هم زنده می‎ماند اما در صورتی که برای مدتی در دمای بالا بماند (مثلاً با جوشاندن آب یا پختن گوشت) از بین می‎رود.

– مرگ با الکل و مواد ضدعفونی‌کننده: لایه محافظ ویروس کرونا با الکل واکنش نشان می‎دهد و باعث از بین رفتن ویروس می‎شود. از این رو شستن دست‌ها با الکل و یا با مواد ضدعفونی‌کننده که حداقل 60 تا 70 درصد الکل داشته باشند می‎تواند باعث پاک شدن دست‌ها و از بین رفتن ویروس‌ها شود.

– جدا شدن با آب و صابون: گر چه صابون و مایع دستشویی خاصیت ضد باکتریایی چندان قوی ندارد، ولی به‌خوبی می‌تواند ویروس‌ها را از سطوح جدا کند. از آن جا که صابون چربی‌ها و کثیفی‌ها را از دست جدا می‌کند قادر است میکروب‌ها را از دست جدا کند. فقط هنگام شستن دست‌ها دقت داشته باشید که تمام بخش‌ها، بین انگشت‌ها و زیر ناخن‌ها را هم تمیز کنید و در نهایت به مدت ۲۰ ثانیه آن را زیر آب بگیرید. با این کار می‌توانید مطمئن شوید که تمام باکتری‌ها و ویروس‌ها از دست شما جدا شده و همراه با آب شسته می‌شوند. در نهایت برای خشک کردن دست هم به هیچ وجه از لباسی که پوشیده‌اید استفاده نکنید! حوله‌های یک‌بارمصرف و دستمال‌کاغذی بهترین راه برای خشک کردن دست است. برخی معتقدند که بهترین حالت آن است که دست‌ها به‌صورت طبیعی و در هوا خشک شوند که درست نیست. هر چه دست‌ها زمان بیشتری مرطوب باقی بمانند، احتمال کثیف شدن مجدد آن‌ها و جذب میکروب‌ها بیشتر است.

راه‌های پیشگیری از ویروس کرونا

در ادامه راهکارهای پیشگیری از ابتلا به کرونا تشریح شده است.

راه های پیشگیری از ابتلا به کرونا

ماسک

استفاده از ماسک را شاید بتوان مهم‌ترین عامل در کنترل شیوع بیماری کرونا دانست. در صورتی که همه افراد یک جامعه از ماسک استفاده کنند احتمال انتقال هوایی ویروس کرونا بسیار پایین می‎آید و در صورت مراعات دیگر دستورات بهداشتی می‎توان به کنترل کامل ویروس امیدوار بود.

چرا در زمان شیوع کرونا ماسک بزنیم؟

در دوران شیوع ویروس کرونا ماسک زدن مزیت‌های بسیاری دارد که در بندهای زیر به آن‌ها خواهیم پرداخت.

استفاده از ماسک برای پیشگیری از ابتلا به کرونا

  • جلوگیری از ابتلا به ویروس: قدرت هیچ‌یک از ماسک‌های موجود در بازار 100 درصد نیست و اگر هم باشد تنفس در ماسک‌هایی که فیلتراسیون 100 درصد انجام می‎دهند دشوار است. از این رو نمی‌توان با قطعیت گفت که زدن ماسک ما را در برابر ابتلا به ویروس کرونا محافظت کامل می‎کند اما قطعاً زدن ماسک از خطر ابتلای ما به ویروس می‎کاهد.

در روزهای اولیه شیوع ویروس کرونا، با توجه به تقاضای بالای بازار و کمبود تولید، روی این اصل تکیه زیادی نمی‌شد اما واقعیت این است که طبق تحقیقات انجام‌شده، زدن ماسک دست‌کم 30 درصد از خطر ابتلا به ویروس کم می‌کند؛ این درصد ممکن است زیاد به نظر نیاید اما برای ویروس خطرناکی مثل کرونا، 30 درصد هم عدد بالایی است.

  • جلوگیری از ابتلای دیگران: در صورتی که بیمار هستید، زدن ماسک تأثیر فوق‌العاده‌ای در جلوگیری از ابتلای اطرافیان شما به بیماری دارد. طبق تحقیقات، زدن ماسک توسط بیمار، خطر ابتلای افراد با فاصله مناسب را به کمتر از 5 درصد می‎رساند. عددی بسیار امیدبخش که می‎بایست مدنظر تمام بیماران قرار گیرد. البته قرنطینه خانگی بسیار مهم‌تر از زدن ماسک در جامعه است. در صورتی که بیمار هستید جز برای گرفتن خدمات درمانی، از خانه خارج نشوید.
  • کنترل شیوع ویروس کرونا: بر طبق آخرین تحقیقات سازمان بهداشت جهانی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، زدن ماسک بهترین عامل در کنترل شیوع ویروس کرونا است. در صورتی که هم فرد بیمار و هم فرد سالم از ماسک استفاده کنند، خطر ابتلا به ویروس کرونا کمتر از 2 درصد خواهد بود. از این رو استفاده همگانی از ماسک در کنار دیگر دستورات بهداشتی (شستن دست‌ها و حفظ فاصله اجتماعی) می‎تواند به ریشه‌کن شدن ویروس بینجامد.
  • اثرات روانی استفاده از ماسک: زدن ماسک علاوه بر نتایج بهداشتی و جلوگیری از انتشار ویروس، اثرات فکری و روانی فراوانی نیز دارد. افراد با مشاهده ماسک توجه بیشتری به ویروس و مشکل بزرگ اپیدمی پیدا می‎کنند و دیگر نکات بهداشتی مانند حفظ فاصله و شستن دست‌ها را هم بیشتر مراعات می‎کنند. این موضوع نیز می‎تواند به کنترل بیماری کمک بیشتری کند.

ماسک مناسب کرونا چیست؟

سؤالی که برای بسیاری از خوانندگان عزیز ایجاد می‎شود این است که با توجه به تنوع ماسک‌های موجود در بازار، از چه ماسکی باید استفاده شود؟ برای پاسخ به این سؤال بهتر است نگاهی به انواع ماسک موجود در بازار داشته باشیم.

  • ماسک ساده (جراحی): این نوع ماسک‌ها اگرچه شباهت زیادی به ماسک سه لایه دارند اما یک‌لایه هستند. این ماسک‌ها که به نام ماسک کاغذی هم شناخته می‎شوند، فیلتر خاصی ندارند. کاربرد معمول این ماسک‌ها برای کادر درمان است. این ماسک به این دلیل به کار برده می‎شود که عفونت و ویروس و باکتری دستگاه تنفسی پزشکان و پرستاران به بیمار منتقل نشود.

ماسک ساده مناسب بیماران کرونایی است تا از انتشار ویروس در محیط جلوگیری کند. این ماسک‌ها فیلتر خاصی ندارند و امنیت زیادی برای افراد سالم ایجاد نمی‌کنند اما در صورتی که هدف از زدن ماسک این باشد که همه افراد جامعه ماسک بزنند و به این صورت از انتشار ویروس جلوگیری شود، این ماسک‌ها هم می‎توانند  مفید باشند. به‌ویژه که این ماسک‌ها ارزان‌ترین ماسک موجود در بازار هستند و امکان تولید گسترده آن‌ها هم وجود دارد.

بزرگ‌ترین مزیت ماسک ساده، قیمت بسیار پایین آن و بزرگ‌ترین ایراد آن نداشتن لایه فیلتراسیون است.

  • ماسک سه‌ لایه: این ماسک‌ها ظاهری شبیه ماسک‌های ساده دارند اما ساختار آن‌ها با ماسک‌های ساده متفاوت است و در تولید آن‌ها از سه لایه فیلتر استفاده شده است که البته پالایش اصلی بر عهده لایه میانی است اما دو لایه دیگر هم به فیلتراسیون کمک می‎کنند.

ماسک‌های سه‌لایه از 3 لایه که بر روی هم لمینت شده‌اند ساخته می‎شود. این الیاف سه لایه به پارچه SMS هم شهرت دارد. S ابتدای نام لایه‌های جانبی یعنی Spunbond است و M نیز ابتدای نام لایه میانی Meltblown است. با توجه به این که دو لایه اسپان‌باند در دو طرف لایه ملت‌بلون قرار گرفته‎اند به این نوع الیاف اس ام اس می‎گویند.

در ماسک‌های سه لایه فیلتراسیون اصلی بر عهده لایه ملت‌بلون است و دو لایه اسپان‌باند هم ضمن کمک به فیلتراسیون لایه میانی، باعث زیبایی، لطافت و شکل‌پذیری پارچه می‎شوند.

ماسک‌های سه لایه را شاید بتوان بهترین ماسک در زمان شیوع ویروس کرونا دانست. چرا که از یک سو فیلتراسیون مناسبی دارد و از سوی دیگر قیمت پایین آن باعث می‎شود تا هزینه زیادی برای فرد ایجاد نکند.

ماسک‌های سه لایه هم می‎توانند توسط افراد سالم مورد استفاده قرار گیرند و هم برای افراد بیمار قابل استفاده هستند. همچنین این ماسک‌ها برای کادر عمومی درمان در مراکز بهداشتی درمانی کاربرد دارد.

بزرگ‌ترین مزیت ماسک‌های سه لایه قیمت ارزان و فیلتراسیون مناسب آن‌ها است. این ماسک‌ها برای همه افراد به جز کسانی که در بخش‌های بیماران حاد کرونایی بیمارستان‌ها فعالیت دارند قابل استفاده است.

  • ماسک N95 سوپاپ دار: در ابتدای شیوع کرونا ویدیوهایی منتشر شد که ماسک‌هایی با عنوان ماسک ان 95 فیلتر دار معرفی می‎شدند. گرچه این نام برای ماسک‌های معرفی‌شده درست بود اما باید توجه داشت که بخشی که بسیاری از ما فکر می‎کنیم فیلتر ماسک است تنها یک سوپاپ است. فیلتر ماسک در تمام سطح ماسک توزیع شده است و در واقع فیلتر ماسک‌ها بخشی از همان پارچه ماسک است. سؤالی که پیش می‎آید این است که پس کار آن سوپاپ چیست؟

کار سوپاپ در ماسک‌های سوپاپ دار این است که هوای بازدم فرد را از این بخش خارج کنند. این کار به سهولت تنفس کمک می‎کند و باعث می‎شود تنفس راحت‌تری را تجربه کنیم.

در واقع روال کار در ماسک‌های سوپاپ دار به این صورت است که هوای ورودی (دم) از طریق خود ماسک که دارای فیلتر هوا است وارد دستگاه تنفسی می‎شود. در هنگام دم سوپاپ روی ماسک بسته می‎شود و جلوی عبور هوا را می‎گیرد.

در هنگام بازدم سوپاپ روی ماسک باز می‎شود و هوا از طریق این سوپاپ خارج می‎شود.

ماسک‌های N95 به علت شکل خاصی که دارند کاملاً روی صورت می‎خوابند و به همین دلیل نفوذ هوا از اطراف ماسک از بین می‎رود و همه هوا از خود ماسک و بعد از عبور از فیلترها وارد دستگاه تنفسی می‎شود.

این ماسک‌ها معمولاً یک گیره هم در بالای بینی دارند که باعث می‎شود ماسک با شکل بینی هماهنگ شده و نفوذ از بالای ماسک هم نداشته باشند. به همین دلیل ماسک‌های ان 95 بسیار قابل اعتماد بوده و به خوبی می‎توان از آن‌ها استفاده کرد.

البته N95 در واقع یک استاندارد است و به این معنا است که این ماسک‌ها جلوی ورود 95 درصد ذرات ریز معلق در هوا را می‎گیرند. یعنی ان-95 بیانگر شکل این ماسک‌ها نیست. این مدل ماسک‌ها که در کشور ما به ماسک‌های N95 معروف شده‌اند ماسک‌های نوع C (C Type) نامیده می‎شوند.

ماسک‌های N95 سوپاپ دار استفاده فراوانی در کادر درمان دارند و برای کسانی هم که می‌خواهند ماسک باکیفیت بالاتر تهیه کنند گزینه مناسبی است.

اما نکته مهم در مورد این ماسک‌ها این است که به هیچ وجه بیماران مبتلا به کرونا نباید از این نوع ماسک‌ها استفاده کنند؛ چرا که همان‌طور که گفته شد در ماسک‌های سوپاپ دار هوای بازدم بدون عبور از فیلتر وارد محیط می‎شود و از این رو ویروس موجود در بازدم بیماران در محیط منتشر می‎شود.

این ماسک‌ها برای کنترل شیوع بیماری هم مناسب نیستند، چرا که اگر شما بیمار باشید، این ماسک مانع انتشار ویروس شما در محیط نمی‌شود.

بزرگ‌ترین مزایای ماسک‌های N95 سوپاپ دار فیلتراسیون قوی و تنفس نسبتاً آسان است. مشکل این ماسک‌ها هم قیمت نسبتاً بالای آن‌ها است.

  • ماسک N95 بدون سوپاپ: ماسک‌هایی که ان-95 بدون سوپاپ همان ویژگی‌های فیلتراسیون ماسک‌های N95 سوپاپ دار را دارند. فقط چون در این ماسک‌ها هوای بازدم هم از ماسک عبور می‎کند، تنفس در آن‌ها کمی دشوارتر است.

اما مزیت بزرگ این ماسک‌ها این است که افراد بیمار هم می‎توانند از آن‌ها استفاده کنند و در شرایطی که شما شک دارید آیا به این ویروس مبتلا شده‌اید یا نه می‎توانند گزینه بسیار مناسبی باشند. چرا که از یک سو در صورت عدم ابتلا، به خوبی از شما محافظت می‎کند و از سوی دیگر در صورتی که بیمار شده باشید هم از نزدیکان در برابر شما مراقبت می‎کند.

  • ماسک N99: ماسک‌های N99 ظاهری شبیه ماسک‌های N95 دارند. تفاوت آن‌ها با ماسک ان 95 این است که قدرت پالایش و فیلتراسیون بالاتری دارند. استاندارد N99 در ماسک به این معنا است که حداکثر یک درصد از ذرات معلق در هوا می‎توانند از ماسک عبور کنند و این امر کمک زیادی به حفظ سلامتی فرد استفاده‌کننده در برابر کرونا می‎کند.

همان‌طور که گفته شد، هرچه فیلتراسیون یک ماسک بالاتر باشد، نفس کشیدن هم در آن سخت‌تر است. از این رو این ماسک‌ها به افراد عادی توصیه نمی‌شود. ماسک‌های ان 99 بیشتر مناسب کادر درمان و پزشکان و پرستارانی است که در محیط‌های بسیار آلوده به کرونا (مانند بخش‌های سی یو بیماران کرونا) فعالیت می‌کنند.

  • ماسک پارچه ای: گرچه بسیاری از ماسک‌ها پارچه‌ای هستند، منظور از ماسک‌هایی که به ماسک پارچه‌ای معروف شده‌اند ماسک‌هایی است که از پارچه‌های معمولی مانند کتان و تترون دوخته می‎شوند. آیا این ماسک‌ها هم می‎توانند از ما در برابر کرونا مراقبت کنند؟

ماسک‌های پارچه‌ای اگر تنها از پارچه معمولی ساخته شوند، مانند ماسک‌های ساده هستند. بزرگ‌ترین مزیت ماسک‌های ساده این است که از انتقال بیماری از فرد بیمار به دیگر افراد جلوگیری می‎کنند، اما خاصیت فیلتراسیون ندارند. از این رو استفاده از ماسک‌های پارچه‌ای برای مقابله با شیوع ویروس کرونا قطعاً مفید خواهد بود.

اما برخی ماسک‌های پارچه‌ای به بازار عرضه شده‌اند که علاوه بر لایه‌های پارچه‌ای خود، یک لایه فیلتر قابل تعویض هم درون خود دارند. این ماسک‌ها هم مزایای ماسک‌های پارچه‌ای معمول را دارند و هم می‎توانند از فرد در مقابل ویروس کرونا محافظت کنند. به این نوع ماسک‌ها، ماسک‌های پارچه‌ای فیلتر دار می‌گویند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه کلیک کنید.

بزرگ‌ترین مزیت ماسک‌های پارچه‌ای زیبایی آن‌ها است. این ماسک‌ها معمولاً در طرح و رنگ‌های متنوعی به بازار عرضه می‌شوند و از این رو امکان ست کردن آن‌ها با لباس‌های خود وجود دارد. مزیت دیگر ماسک‌های پارچه‌ای لطافت آن‌ها است. همچنین این ماسک‌ها قابل شستشو و استفاده مکرر هستند.

در صورتی که علاقه‌مندید مطالب بیشتری در خصوص انواع ماسک بخوانید این مقاله را ببینید: ماسک تنفسی.

آیا شستشوی ماسک کرونا کار درستی است؟

با گسترش شیوع کرونا و مطرح شدن ماسک زدن عمومی برای مقابله با این ویروس، بحث استفاده چندباره از ماسک‌ها و شستشوی آن‌ها هم مطرح شد. اما آیا شستن ماسک کاری علمی است؟

در پاسخ گفت که اصولاً برخی ماسک‌ها قابلیت شستشو هم ندارند. ماسک‌های جراحی ساده و سه‌لایه از این دسته هستند که قطعاً می‎بایست به‌صورت یک‌بارمصرف مورد استفاده قرار گیرند. اما برخی ماسک‌های دیگر مانند ماسک‌های N95 چطور؟

ماسک‌های مانند ماسک‌های ان95 را می‎توانند شست و دوباره مورد استفاده قرار داد. اما باید توجه داشت که معمولاً پس از شستشو فیلتر این ماسک‌ها دیگر قابلیت سابق را ندارد. یعنی بعد از شستشو یک ماسک N95 استاندارد نیست، بلکه یک ماسک معمولی پارچه‌ای است که البته همچنان می‎تواند برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا مورد استفاده قرار گیرد.

شستشوی مداوم دست‌ها

ازجمله اساسی‌ترین کارها در پیشگیری از ابتلا به ویروس کرونا شست‌و‌شوی مکرر دست‌ها است. اما چرا باید دسته‌ای خود را بشوییم؟ آیا ویروس از طریق دست‌ها به بدن منتقل می‎شود؟ پاسخ قطعاً خیر است. ویروس به هیچ وجه از پوست سالم وارد بدن نمی‌شود و لازم نیست هیچ نگرانی‌ای در این زمینه داشته باشید. پس چرا نباید دست زد؟ پاسخ در یک رفتار نامناسب غیرارادی انسان‌ها است. دست زدن به‌صورت یک رفتار ناخواسته است که ما انسان‌ها با آن درگیر هستیم. ویروس کرونا از طریق دهان، بینی و دهان وارد بدن می‎شود و در صورتی که دست آلوده به کرونا را به‌صورت خود بزنیم به احتمال زیادی آلوده خواهیم شد.

چرا به‌صورت خود دست می‎زنیم؟

دست‌زدن به‌صورت عملی ناخودآگاه است که در هر ساعت، بارها مرتکب آن می‎شویم. درباره علت این کار نظریات مختلفی وجود دارد. بیشتر این نظریات این کار را نوعی هماهنگ‌کننده فعالیت‌های بدن می‎دانند. برخی هم معتقدند که این کار باعث می‎شود تا فرد استرس‌ها را از خود دور کند. به هر حال آنچه مسلم است این است که این کار در زمان شیوع کرونا کاری بسیار خطرناک است.

چه کنیم که به‌صورت خود دست نزنیم؟

اول از همه بگوییم که روش‌هایی که در ادامه پیشنهاد می‎شود به هیچ وجه تضمین صددرصدی برای دست نزدن به‌صورت ایجاد نمی‌کند. پس از گسترش ویروس کرونا، افراد زیادی هستند که عادت کرده‌اند به‌صورت خود دست نزنند؛ اما همین افراد نیز در صورت مواجهه با یک خارش ناگهانی یا درد یک‌باره در صورت خود ممکن است فراموش کرده و صورت خود را بخارانند. پس حواسمان باشد که حتی اگر شروع به تمرین این کارها کردیم و عادت کردیم به‌صورتمان دست نزنیم، باز هم شستشوی دست‌ها را جدی بگیریم!

در ادامه برخی راهکارهایی که باعث می‎شود کمتر به‌صورتمان دست بزنیم آورده شده است:

– آگاهانه‌تر به‌ صورتتان دست بزنید. لمس صورت کاری ناخودآگاه است که بارها انجام می‎شود. سعی کنید کم‌کم نسبت به این عادت آگاه شوید. طوری که تا دستتان بالا می‎آید نوعی هشدار درونی ایجاد شود.

– درگیر کردن دست‌ها: یک روش دیگر برای پرهیز از دست زدن به‌صورت در دست گرفتن یک چیز تمیز است. مثلاً یک توپ کوچک تمیز را درون دست بگیرید. سعی کنید به توپ به عنوان یک یادآور دقت کنید. گاهی هم می‎توانید دست‌ها را در هم قفل کنید، طوری که باز شدن قفل، شما را هوشیار کند.

– استفاده از ماسک: ماسک علاوه بر خاصیت فیلتراسیون می‎تواند به عنوان محافظی در برابر دستان آلوده شما هم عمل کند. زدن ماسک باعث می‎شود تا دست‌ها تماس مستقیمی با صورت و بینی شما نداشته باشند که این امر از ابتلا به ویروس کرونا جلوگیری می‎کند.

– استفاده از تنبیه و تشویق: برای خودتان جایزهایی تعیین کنید که اگر در یک مدت‌زمان مشخص به‌ صورتتان دست نزدید، آن جایزه‌ها را به خودتان بدهید. همین‌طور می‎تواند در ازای هر بار دست زدن یک تنبیه کوچک برای خودتان در نظر بگیرید! این کار باعث می‎شود تا لمس کردن و نکردن صورت کم‌کم آگاهانه شود.

– استفاده از دستکش: همان‌طور که گفته شد استفاده از دستکش می‎تواند خطرات زیادی به همراه داشته باشد. از این رو گرچه برخی از دستکش به عنوان یک یادآور و هشداردهنده استفاده می‎کنند تا از دست زدن به‌صورت خود جلوگیری کنند، ما این کار را خیلی توصیه نمی‌کنیم.

دست خود را بشوییم یا ضدعفونی کنیم؟

همان‌طور که گفته شد ویروس کرونا هم در برابر صابون و هم در برابر ضدعفونی‌کننده‌هایی مانند الکل آسیب‌پذیر است و شما می‎توانید از هر دوی این راه‌ها برای پاک کردن دسته‌ای خود استفاده کنید. البته قطعاً شستن دست‌ها با آب و صابون بهتر و ایمن‌تر است. همچنین ذکر چند نکته مهم در این زمینه خالی از لطف نیست.

– توجه به میزان آلودگی: بنا بر اعلام سازمان بهداشت جهانی، در صورتی که دسته‌ای شما به وضوح آلوده است، سعی کنید حتماً آن‌ها را بشویید. مثلاً اگر دست‌هایتان به اشیا یک بیمار کرونا برخورد کرده است، به طوری که مطمئن هستید دسته‌ای شما به ویروس کرونا آلوده شده است. در چنین مواردی ضدعفونی دست‌ها مناسب نیست و بهتر است که دست‌ها به دقت شسته شود. اما در زمان‌هایی که شما از آلودگی یا عدم آلودگی دست‌هایتان به ویروس کرونا اطلاعی ندارید و تنها برای احتیاط می‎خواهید دست‌هایتان را پاک کنید می‎توانید هم از شستن دست و هم مایع الکل دار استفاده کنید.

– دسترسی به مکان تمیز: اگر در محلی هستید که به یک مکان مناسب برای شستن دست‌هایتان دسترسی دارید، بهتر است این کار را انجام دهید. اما اگر برای شستن دست‌ها لازم است به مکانی آلوده بروید یا اگر بیرون هستید و اصولاً به آب و صابون دسترسی ندارید می‎توانید از ژل‌های ضدعفونی‌کننده، محلولات الکلی و نظایر آن‌ها برای پاک کردن دست‌ها از ویروس کرونا استفاده کنید.

حفظ فاصله اجتماعی

ویروس کرونا ویروس نسبتاً سنگینی است و از این رو در هوای پایدار بیش از یک متر حرکت نخواهد کرد. از این رو حفظ فاصله خود با دیگران می‎تواند مانع خوبی برای جلوگیری از انتقال هوایی ویروس کرونا باشد. در ادامه برخی کارها که برای حفظ فاصله اجتماعی و سلامتی افراد لازم است معرفی خواهد شد.

فاصله گذاری اجتماعی برای پیشگیری از کرونا

– حفظ فاصله با دیگران: تا جایی که می‎توانید به دیگران نزدیک نشوید. ویروس کرونا شدیداً مسری است و در صورتی که فاصله کمی با فرد بیمار داشته باشید، احتمال ابتلای شما بسیار زیاد خواهد بود. فاصله یک و نیم متری و ترجیحاً دومتری با دیگران کار مهمی است که باید جدی گرفته شود.

تلاش برای حضور کمتر در فضای مسقف: تا جایی که می‎توانید با دیگران زیر سقف قرار نگیرید. سعی کنید برای ورزش و نرمش از بوستان‌ها استفاده کنید.

– خودداری از دورهمی‌ها: از هر نوع مهمانی، دورهمی، عروسی، عزا و مانند آن‌ها دوری کنید. قطعاً عزیزانمان برای ما مهم هستند اما در این شرایط شیوع ویروس کرونا بهترین کار دوری از آن‌ها است.

– پرهیز از سفرهای غیرضروری: تا زمانی که واکسن کرونا کشف نشده و یا درمانی برای آن پیدا نشده است بهتر است از سفرهای غیرضروری خودداری کنید. اگر مجبور شدید و  به سفر رفتید توصیه‌های کرومارکت در این زمینه را حتماً بخوانید و عمل کنید.

– دورکاری: اگر کسب‌و‌کار شما قابلیت دورکاری را دارد و می‎توانید کارها را از منزل مدیریت کنید حتماً این کار را انجام دهید. ماندن در منزل شاید مؤثرترین راه برای مقابله با این ویروس باشد. البته قطعاً این امر برای بسیاری از کسب‌و‌کارها مقدور نیست اما اگر کسب‌وکار شما قابلیت دورکاری دارد حتماً قدر آن را بدانید و این کار را انجام دهید.

– استفاده از خودروی شخصی: سال‌های سال است که در مذمت استفاده از خودرو شخصی و به‌ویژه خودروهای تک‌سرنشین صحبت کرده‌ایم. این روزها اما فرق می‎کند و شیوع گسترده ویروس کرونا در جامعه و احتمال انتشار ویروس در وسایل حمل‌و‌نقل عمومی باعث شده است تا توصیه دلسوزان استفاده از ماشین شخصی باشد. در صورتی که مجبور هستید جایی بروید و اگر برایتان مقدور است حتماً از خودروی شخصی خود استفاده کنید. اگر هم ناچار به استفاده از وسایل حمل‌ونقل عمومی هستید به جز استفاده از ماسک، تلاش کنید حداکثر فاصله را با دیگران داشته باشید.

– استفاده از پله: متأسفانه آسانسورها به علت فضای کم و دربسته بودن، یکی از عوامل انتقال ویروس‌ها هستند. فضای آسانسور محدود است و اگر فرد قبل از شما درون آسانسور عطسه یا سرفه کرده باشد، محیط آن به شدت آلوده است. ضمن این که لمس دکمه‌های آسانسور هم می‎تواند دستان شما را آلوده کند. پس اگر برایتان مقدور است بی‌خیال آسانسور شوید و از پله‌ها استفاده کنید.

– کنترل اشخاص و وسایل ورودی خانه: ورود افراد و وسایل و خریدهای منزل را حتماً کنترل کنید. سعی کنید محیط منزل به کلی از ویروس‌های محیط به دور باشد. البته خدای نکرده همیشه احتمال ابتلای یکی از اعضای خانه هم وجود دارد اما کاری کنید که دست‌کم تا زمانی که همه سالم هستند محیط خانه کاملاً عاری از ویروس باشد. از مهم‌ترین مزایای این کار راحتی در منزل و عدم نیاز به شستشوی مرتب دست‌ها است. به هر حال شستشوی زیاد دست‌ها هم ممکن است باعث اگزما و مشکلات پوستی شود.

– نگهداری لباس‌های بیرون در فضایی جدا: اگر کمد دیواری دارید یکی دو تا از آن‌ها را فقط به لباس‌های بیرون خانه اختصاص دهید. به‌محض ورود لباس‌های بیرون را از تن خارج کنید و در این کمدها قرار دهید. به‌طورمعمول نیازی به تعویض زیرپوش و … نیست و از تن درآوردن همان لباس‌های رویی کافی است. همچنین نیازی به شستن روزانه این لباس‌ها هم نیست. ویروس کرونا روی سطوحی مانند پارچه زیاد زنده نمی‌ماند و عمری کمتر از 12 ساعت دارد.

– نگهداری کفش در محیط بیرون خانه: اگر می‎توانید جاکفشی را بیرون واحد خود قرار دهید و کفش‌های خود را پیش از ورود در آنجا قرار دهید. اگر نمی‌توانید کفش‌ها را همان جلوی در از پای خود درآورید و با احتیاط به داخل بیاورید و داخل جاکفشی قرار دهید. یادتان باشد کفش‌ها آلوده‌ترین لباس‌ها از نظر ویروس کرونا هستند.

– شستن و ضدعفونی کردن خریدها: خریدهای خود را به دو دسته قابل شستشو و غیرقابل شستشو تقسیم کنید. آن‌هایی که قابل شستشو هستند را با آب و مایع بشویید و بگذارید خشک شوند. غیرقابل شستشو‌ها را باید دوباره به دو دسته تقسیم کنید؛ آن‌هایی که قابلیت ضدعفونی دارند و آن‌هایی که تحمل ضدعفونی هم ندارند. آن‌هایی که مثل مجلات قابلیت ضدعفونی هم ندارند را در جایی بگذارید تا چند روزی بمانند. هر چه بیشتر بمانند احتمال مرگ ویروس‌های آن‌ها بیشتر است.

– ضدعفونی کردن وسایل همراه: وسایلی مانند تلفن همراه که هم در بیرون منزل و هم در داخل منزل هستند را باید با احتیاط ضدعفونی کنید. در هنگام ضدعفونی گوشی همراه به موارد زیر دقت کنید:

o گوشی را از قاب خارج کنید. قاب گوشی‌ها معمولاً قابلیت شستشو دارند، پس آن‌ها را جداگانه بشویید و بگذارید کاملاً (توجه کنید کاملاً!) خشک شوند.

o به مشخصات گوشی دقت کنید. همه گوشی‌ها را نمی‌توان به یک صورت ضدعفونی کرد. برخی از گوشی‌ها به نم و هر نوع ماده ضدعفونی‌کننده حساس هستند و ممکن است خیلی راحت بسوزند. برخی از گوشی‌ها هم ضدآب هستند و می‎توان حتی آن‌ها را شست (البته به هیچ وجه توصیه نمی‌شود که گوشی‌های ضدآب را هم بشویید!).

o ضدعفونی با دستمال آغشته به الکل. در هنگام ضدعفونی از پاشیدن مستقیم الکل به گوشی خودداری کنید. به جای این کار الکل را به یک پارچه بپاشید و پارچه آغشته را برای ضدعفونی کردن گوشی به کار گیرید. این کار را به دقت انجام دهید تا جایی از قلم نیفتد

o عدم استفاده از ژل ضدعفونی. صفحه نمایش بیشتر گوشی‌ها به ژل‌های ضدعفونی‌کننده دست حساس هستند و ممکن است دچار آسیب شوند. برای ضدعفونی از الکل استفاده کنید.

واکسن کرونا

قطعاً بهترین راه پیشگیری از ابتلا به ویروس کرونا استفاده از واکسن کرونا است. واکسن معمولاً حاوی یک عامل بیماری‌زاست و این عامل شبیه به ریزجانداری است که باعث بروز بیماری شده و اغلب از نمونه میکروب‌های ضعیف یا مرده، سموم یا یکی از پروتئین‌های سطحی آن به دست می‎آید. این عامل سیستم ایمنی بدن را تحریک می‎کند تا آن را به عنوان تهدید بشناسد، نابودش کند و بعد هرگونه ریزجاندار مربوط به این عامل را که ممکن است بعدها با آن روبه‌رو شود، بشناسد و از بین ببرد. هدف از واکسن تحریک سیستم ایمنی بدن است. واکسن‌ها نمونه‌های جعلی باهوشی هستند. آن‌ها طوری عمل می‌کنند که بدن تصور کند آلوده شده است، بنابراین واکنش ایمن‌سازی را شبیه‌سازی می‌کند.

در واکسن کرونا هم ویروس مرده کرونا و یا ویروس ضعیف شده وارد بدن بیمار می‎شود تا بدن شروع به تولید پادتن کند.

در حال حاضر محققان فراوانی در کشورهای مختلف در حال تحقیق بر روی واکسن کرونا هستند. کشورهای آمریکا، چین و روسیه ازجمله کشورهای پیشرو در این زمینه هستند که گزارش‌های زیادی در خصوص روند طراحی و آزمایش ویروس منتشر کرده‌اند. این سه کشور حتی مرحله تست انسانی ویروس را هم انجام داده‌اند و به دنبال تست انبوه آن هستند.

وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی هم از موفقیت‌های نسبی تیم‌های تحقیقاتی کشورمان خبر داده و وعده داده که به‌زودی این واکسن‌ها به مرحله تست انسانی می‎رسد.

بسیاری از دانشمندان و سیاستمداران از ورود واکسن کرونا به بازار تا اواخر فصل پاییز خبر داده‌اند.

این بخش به‌محض دریافت اخبار جدید به روز خواهد شد و آخرین اطلاعات در خصوص واکسن کرونا ارائه خواهد شد.

قیمت واکسن کرونا چقدر است؟

گرچه هنوز زود است در مورد قیمت واکسن کرونا صحبت کنیم اما یکی از کارشناسان کشور از قیمت حدود 3 یورویی این واکسن خبر داده است. به این ترتیب اگر این واکسن با ارز دولتی وارد کشور شود (که قاعدتاً همین‌طور خواهد بود) قیمت واکسن حدود 15هزار تومان خواهد بود. اما در صورتی که بخواهیم با قیمت بازار این مبلغ را حساب کنیم می‌بایست با قیمتی حدود 90هزار تومان به دست مصرف‌کننده برسد.

تست کرونا

تست کرونا نوعی آزمایش است که نشان می‌دهد فرد آزمایش‌شده به ویروس کرونا مبتلا شده است یا خیر؟ این آزمایش از دو طریق مختلف انجام‌پذیر است. یکی آزمایش وجود یا عدم وجود ویروس در بدن و دیگری آزمایش ایجاد یا عدم ایجاد پادتن در بدن.

اصولاً تست اول در مراحل اولیه بیماری کاربرد بیشتری دارد. این تست از طریق برداشت نمونه از حلق و بینی فرد صورت می‎پذیرد. در این تست پس از برداشت نمونه، آزمایش می‎شود که آیا ویروس در بدن فرد وجود دارد یا خیر؟

در تست دوم از فرد آزمایش خون گرفته می‎شود. در صورتی که در بدن فرد پادتن تولیدشده باشد به این معنا است که فرد به کووید-19 مبتلا شده است.

درمان کرونا

هنوز درمان مشخصی برای ویروس کرونا کشف نشده است. بیشتر درمان‌ها متوجه رفع عوارض کووید-19 است تا بدن فرد بتواند دوران ابتلا به ویروس را سپری کند و با تولید آنتی‌بادی‌های لازم از شر ویروس خلاص شود.

بسیاری از مبتلایان با استراحت در منزل و مصرف دارو بهبود پیدا می‎کنند اما حدود 20 درصد از مبتلایان نیاز به مراجعه به مراکز درمانی و بستری دارند.

دوره درمان کرونا چند روز است؟

در نیمی از بیماران کرونا، ویروس حتی پس از ناپدید شدن همه علائم، از یک تا هشت روز در بدن باقی می‌ماند. به همین جهت است که دوره قرنطینه بهبودیافتگان از کووید-19،  یک تا دو هفته است.

مشاوره در خصوص بیماری کرونا (کووید-19)

در صورتی که پس از مطالعه این مقاله، همچنان سؤالی در خصوص کووید-19 و ویروس کرونا دارید می‎توانید در بخش نظرات همین مطلب با ما در میان بگذارید. کارشناسان متخصص کرو مارکت در کوتاه‌ترین زمان ممکن به سؤالات شما پاسخ خواهند داد.

سلامتی و بهروزی شما آرزوی ماست.

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *